در ۱۱ فوریه ۱۸۲۹ میلادی، جمعیتی به سفارت روسیه در تهران حمله کرد. بیشتر اعضای سفارت کشته شدند، از جمله الکساندر گریبایدوف، سفیر روسیه و نویسنده نمایشنامه «ورای عقل».
پیشینه
پس از امضای عهدنامه ترکمانچای، گریبایدوف در پاییز ۱۸۲۸ بهعنوان رئیس هیئت دیپلماتیک روسیه به ایران فرستاده شد. در ژانویه ۱۸۲۹ در تهران مذاکره میکرد و موضوعهایی مانند وضعیت اسیران و پناهندگان ارمنی در میان بود.
زمینه تنش
به گزارش ویکیپدیا، دو زن ارمنی که پیشتر متعلق به ایرانیها بودند، در محل اقامت سفارت پناه گرفتند. بخشی از روحانیون و مردم این پناه دادن را نقض آداب و قوانین تلقی کردند و این موضوع خشم عمومی را برانگیخت.
روز حمله
منابع در تاریخ دقیق اختلاف دارند؛ ویکیپدیا از ۳۰ ژانویه (تقویم ژولیانی) نام میبرد که معادل ۱۱ فوریه (تقویم گریگوری) است. جمعیت به محوطه سفارت ریخت. گریبایدوف تا آخر مقاومت کرد و به گفتهی منابع، پیکرش بهسختی شناخته میشد.
پیامدها
ویکیپدیا و منابع دیگر به این حادثه بهعنوان بخشی از زمینههای تنش دوباره بین ایران و روسیه اشاره میکنند. این موضوع در تاریخنگاری دو کشور روایتهای متفاوتی دارد.
منابع