هر سال اول ماه مه، کارگران در بسیاری از کشورها خیابانها را پر میکنند. این روز ریشهای سیاسی و اجتماعی دارد و برای همین تفسیرهای مختلفی از آن وجود دارد.
از شیکاگو تا تقویم جهانی
در ۱ مه ۱۸۸۶ در ایالات متحده یک اعتصاب عمومی برای هشت ساعت کار در روز شروع شد. ۴ مه، پلیس برای پراکندن یک تجمع اعتصابی وارد عمل شد و یک بمب منفجر شد. ویکیپدیا میگوید در پی آن هفت پلیس و دستکم چهار غیرنظامی کشته شدند. در ۱۸۸۹ کنگره پاریس، که نشست بینالملل دوم بود، ۱ مه را برای تظاهرات جهانی تصویب کرد و در ۱۸۹۱ بهعنوان یک روز سالانه رسمیت یافت.
چرا ۱ مه و نه سپتامبر؟
اختلاف اصلی همینجاست. در آمریکا و کانادا «Labor Day» در اولین دوشنبه سپتامبر تعطیل است، نه در ۱ مه. ویکیپدیا میگوید این روز از دهه ۱۸۸۰ در آمریکای شمالی رسمی شد. پس اگر کسی بگوید «روز کارگر» را فقط ۱ مه میداند، باید بداند که در بخشی از جهان این تاریخ فرق دارد.
امروز در کشورهای مختلف
در بسیاری از کشورها ۱ مه تعطیل رسمی است. در کشورهای سابقاً سوسیالیستی رژههای دولتی برگزار میشد و امروز بیشتر کشورها اجتماعات مستقل و تجمعهای اتحادیهای دارند. در بعضی کشورها هم این روز با عنوانهای دیگری مثل «روز کار و کارگر» یا «اول ماه مه» شناخته میشود.
منابع