این مناسبته
روز بزرگداشت ابوالفضل بیهقی دفعهی بعد میافته ؛ یعنی ۲۳ اکتبر ۲۰۲۷ و ۲۳ جمادیالاول ۱۴۴۹ ه.ق.
یکم آبان روز بزرگداشت ابوالفضل بیهقی، دبیر دربار غزنوی و نویسنده «تاریخ بیهقی»، از ماندگارترین کتابهای نثر فارسی.
روز بزرگداشت ابوالفضل بیهقی، که بهنام «روز بیهقی» هم شناخته میشود، هر سال در یکم آبان به یاد دبیر و تاریخنگار دوره غزنوی برگزار میشود. بیهقی نویسنده «تاریخ بیهقی» است؛ کتابی که هم منبعی ارزشمند برای تاریخ غزنویان است و هم یکی از برجستهترین نمونههای نثر فارسی.
ابوالفضل محمد بن حسین بیهقی حدود سال ۳۸۵ قمری (۹۹۵ میلادی) در حارثآباد بیهق، در نزدیکی سبزوار امروزی، به دنیا آمد. در جوانی در نیشابور درس خواند و سپس وارد دیوان رسالت، یعنی دفتر نامهنگاری دربار غزنوی، شد. نوزده سال زیر نظر استادش بونصر مشکان کار کرد و در دوره سلطان مسعود هم در همین دیوان ماند. بعدها زندانی شد؛ منابع قدیمی دلیل آن را یکسان نمیگویند. او در سال ۴۷۰ قمری (۱۰۷۷ میلادی) درگذشت و درباره آرامگاهش اتفاقنظر نیست.
بیهقی تاریخ بلندی از غزنویان نوشت که گفتهاند سی جلد بوده است. امروز فقط بخشهایی از جلدهای پنجم تا دهم باقی مانده که بیشتر به روزگار مسعود غزنوی (۴۲۱ تا ۴۳۲ قمری) میپردازد و به همین دلیل «تاریخ مسعودی» هم نامیده میشود. او رویدادهای دربار را با جزئیات، گفتوگوها و تحلیل شخصیتها روایت میکند؛ ماجرای به دار کشیدهشدن حسنک وزیر از شناختهشدهترین بخشهای کتاب است. نثر او دقیق، پرجزئیات و در عین حال روان است و به همین دلیل بیهقی را «پدر نثر فارسی» لقب دادهاند، هرچند این لقب ادعایی کلی است و پیش از او هم نثر فارسی نوشته میشد.
بر پایه گزارشها، یکم آبان در تقویم رسمی کشور به نام بیهقی ثبت شده است. در این روز هر سال در حارثآباد و سبزوار، زادگاه او، مراسم و همایشهایی برگزار میشود. دلیل انتخاب این روز روشن نیست.
شنبه ۱ آبان ۱۴۰۶.
۲۳ اکتبر ۲۰۲۷؛ به قمری ۲۳ جمادیالاول ۱۴۴۹ ه.ق.
۳۳۸ روز.
نه، تعطیل رسمی نیست.
روز بزرگداشت ابوالفضل بیهقی دفعهی بعد میافته ؛ یعنی ۲۳ اکتبر ۲۰۲۷ و ۲۳ جمادیالاول ۱۴۴۹ ه.ق.
یکم آبان روز بزرگداشت ابوالفضل بیهقی، دبیر دربار غزنوی و نویسنده «تاریخ بیهقی»، از ماندگارترین کتابهای نثر فارسی.
روز بزرگداشت ابوالفضل بیهقی، که بهنام «روز بیهقی» هم شناخته میشود، هر سال در یکم آبان به یاد دبیر و تاریخنگار دوره غزنوی برگزار میشود. بیهقی نویسنده «تاریخ بیهقی» است؛ کتابی که هم منبعی ارزشمند برای تاریخ غزنویان است و هم یکی از برجستهترین نمونههای نثر فارسی.
ابوالفضل محمد بن حسین بیهقی حدود سال ۳۸۵ قمری (۹۹۵ میلادی) در حارثآباد بیهق، در نزدیکی سبزوار امروزی، به دنیا آمد. در جوانی در نیشابور درس خواند و سپس وارد دیوان رسالت، یعنی دفتر نامهنگاری دربار غزنوی، شد. نوزده سال زیر نظر استادش بونصر مشکان کار کرد و در دوره سلطان مسعود هم در همین دیوان ماند. بعدها زندانی شد؛ منابع قدیمی دلیل آن را یکسان نمیگویند. او در سال ۴۷۰ قمری (۱۰۷۷ میلادی) درگذشت و درباره آرامگاهش اتفاقنظر نیست.
بیهقی تاریخ بلندی از غزنویان نوشت که گفتهاند سی جلد بوده است. امروز فقط بخشهایی از جلدهای پنجم تا دهم باقی مانده که بیشتر به روزگار مسعود غزنوی (۴۲۱ تا ۴۳۲ قمری) میپردازد و به همین دلیل «تاریخ مسعودی» هم نامیده میشود. او رویدادهای دربار را با جزئیات، گفتوگوها و تحلیل شخصیتها روایت میکند؛ ماجرای به دار کشیدهشدن حسنک وزیر از شناختهشدهترین بخشهای کتاب است. نثر او دقیق، پرجزئیات و در عین حال روان است و به همین دلیل بیهقی را «پدر نثر فارسی» لقب دادهاند، هرچند این لقب ادعایی کلی است و پیش از او هم نثر فارسی نوشته میشد.
بر پایه گزارشها، یکم آبان در تقویم رسمی کشور به نام بیهقی ثبت شده است. در این روز هر سال در حارثآباد و سبزوار، زادگاه او، مراسم و همایشهایی برگزار میشود. دلیل انتخاب این روز روشن نیست.
شنبه ۱ آبان ۱۴۰۶.
۲۳ اکتبر ۲۰۲۷؛ به قمری ۲۳ جمادیالاول ۱۴۴۹ ه.ق.
۳۳۸ روز.
نه، تعطیل رسمی نیست.